| Folll 的个人资料__*Folll *__照片日志列表 |  工具  帮助 |
__*Folll *__Going fast but pass too many things. Going slow but everything being touched. 1月1日 Happy new year 2008Happy new year นะจ๊ะ ปีใหม่มาถึงอีกแล้ว เร็วจิงอ่ะ แก่ขึ้นอีกแล้วอ่ะดิเนี่ย -*-
ช่วงนี้หยุดยาว เต็มที่กะชีวิตมากเลย จนเริ่มขี้เกียจแล้ว ใครๆมักบอกว่าได้หยุดยาวๆเป็นการชาร์จพลังแต่เราว่ามันเป็นการเอาพลังไปใช้จนหมดมากกว่า...
25 ธ.ค. ---> ทำงานแบบชิลล์ๆ เคลียร์งานเสร็จตั้งแต่เช้า นั่งเล่นไปจนถึงเที่ยง ได้เวลาไปกินของอร่อย 555 วันนี้เค้าไปเลี้ยงแผนกกันล่ะ
นั่งรถบริษัทออกไปกินข้างนอกกัน คนไม่ค่อยเยอะ 60กว่าคน แอบสงสารพี่ๆ ช มากเลยต้องลงไปนั่งร้อนๆอยู่ชั่น 1 เค้าเลี้ยงกันแบบเต็มที่มากอ่ะ
สรุป อิ่ม อร่อย สบายใจ กลับมาเตรียมตัวกลับบ้านด้วยความรื่นเริง
26 ธ.ค. ---> ได้หยุดแล้ว แต่ตื่นมาทำไรไม่รู้แต่เช้า วันนี้ขี้เกียจชะมัด ดูทีวี เล่นเนต เบื๊อเบื่อ
27 ธ.ค. ---> ชาวบ้านเค้ายังไม่หยุดกัน ไปเที่ยวคนเดียวก้อได้ฟระ แต่ไปคนเดียวจะเปรี้ยวมากก้อไม่ดี ก้อได้แค่กินข้าว ดูหนัง เดินเล่น ชอปปิ้ง แค่นี้แหละ
ถึงจะชอบไปดูหนังคนเดียว (จิงๆไม่มีใครไปดูด้วยเลยไปดูคนเดียวจนชินมากกว่า) เวลาดูคนเดียวเนี่ยนึกถึงเพลงพี่ป๊อบทุกที
"...ที่นั่งติดกันเวลาดูหนังคือใคร จะกินจะเดินจะนอนก้อเหงาไม่มีใครเคียงข้างกาย..." ก้อนึกไปงั้นแหละไปคนเดียวก้อเปรี้ยวได้ 555
28 ธ.ค. ---> คิดดูแล้ววันนี้แหละเหมาะเหม็ง ไปหาซื้อของขวัญไว้จับฉลากดีกว่า ฝ้ายเลิกเรียนครึ่งวันด้วย ดีสุดๆ แต่ว่าคิดผิดมหันต์เลยอ่ะ ใครจะไปรู้วะว่าวันนี้เค้ามีงาน
ที่พระเจ้าตากสิน (เอออ..แนตพระเจ้าตากสินอ่ะไม่ได้กลับด้านนะเว้ย เรื่องนี้ข้องใจมากอ่ะไปถามผู้รู้มาแล้ว) รถติดมากมายอ่ะ รถก้อแน่นมาก ร้อนแอนด์ร้อน
ไปถึงสำเพ็ง อุแม่เจ้า..เกิดเทศกาลคนไหล คนเยอะมากกกก เดินจนขาลากได้อุลตร้าแมนตัวใหญ่มา 1 ตัว น่ากอดมากๆ อยากได้เองเลยซื้อมา
หวังว่าคนที่จับได้ไปคงจะชอบเหมือนกันเนาะ
29ธ.ค. ---> วันนี้ไปทำสิ่งดีๆมาล่ะ เล่าไปแล้วจะอึ้ง ทึ่ง เสียว (อันหลังไม่น่าเกี่ยว) ไปไหว้พระ(เกือบจะ) 9 วัดมาแหละ มีผู้ร่วมขบวนการคือ เติ้ล ออน และเอม
ไปทำสิ่งดีๆอ่ะ ไม่ค่อยจะไปกันหรอก 555 เริ่มกันที่วัดราชบพิตร ขอเท้าความวันนั้นเติ้ลโทรมา "8โมงครึ่งไปถวายสังฆทานกะที่บ้านกูป่าว" "เออไปก็ได้"
ไปถึงจริง..อุแม่เจ้า..ไหนบอกมากะที่บ้าน คนเป็นแสน หลอกกูนี่หว่า แต่ก้อนั่งเด๋อๆกะออนจนจบพิธี ร่ำลาคุณแม่แอนด์คุณพี่ต้น แล้วเดินกันไปที่วัดสุทัศน์
แต่ไม่ยักกะเจอนุชานะ 555 เค้าว่าวัดสุทัศน์ไหว้พระแล้วจะมีวิสัยทัศน์ที่ดี มีเสน่ห์แก่คนทั่วไป แล้วก้อข้ามฟากไปเทวสถานไหว้พระพรหม 4 หน้า
แดดเริ่มร้อนมากมาย ไปนั่งอยู่ร้านแมครอเอมละกัน เห็นแดดแล้วแต่ละคนไม่อยากจะออกไปเลยนั่งแช่อยู่ยังงั้นนานมากกกกก จนถึงแก่เวลา
โบกตุ๊กๆไปศาลหลักเมือง เค้าว่าเป็นการตัดเคราะห์ ต่อชะตา เสริมวาสนาบารมี จากที่นี่ได้น้ำมนตร์ไปฝากแม่ด้วย ข้ามฝั่งไปวัดพระแก้ว ซึ่งแดดเปรี้ยงสุดๆ
ไหว้พระแก้วมรกตแก้วแหวนเงินทองไหลมาเทมาตลอดปี เดินดูภาพที่ผนัง สวยดีอ่ะ ดูไปก้อสังเกตจุดที่มันแอบฮา มีเยอะเหมือนกัน แนะนำให้ไปดูเอง
แล้วก้อไปนั่งรถรางชมเกาะรัตนโกสินทร์กัน หนุกดี นั่งไปรอบครึ่ง มาลงที่วัดชนะสงคราม ชื่อเป็นมงคลมากๆทำให้มีชัยชนะต่ออุปสรรคทั้งปวง
แล้วไปต่อกันที่ศาลเจ้าพ่อเสือ คนมหาศาลมากเข้าไปแล้วน้ำตาจะไหลแบบว่าควันธูปแรงมาก มองไปแล้วไม่รู้มันเป็นดั่งหมอกหรือควัน เค้าว่ากันว่า
ไหว้ศาลเจ้าพ่อเสือเสริมอำนาจบารมี จากนั้นข้ามฟากไปวัดอรุณต่อ แอบเจอพี่ต่าย คิวซีเมเนเจอร์ด้วย โตะจายโหมะเลย หลังจากวัดอรุณทุกคนเริ่มไม่ไหวแล้ว
หิวมากๆ พลังเกี้ยมอี๋ที่กินไปเมื่อเช้าเริ่มหมดแล้ว เลยสิ้นสุดโปรแกรมเพียงเท่านี้ อ่อ ลืมบอกไหว้พระวัดอรุณชีวิตโรจน์รุ่งทุกวันคืน แวะไปเติมพลังกันต่อที่
ร้านบ้านสะพานพุทธ อร่อยดีเหมือนกัน หรือหิวไม่รู้ ทำดีมาทั้งวันแล้ว ไม่รอช้าชวนกันทำชั่วต่อทันที ถือว่าทำดีส่วนดี ทำชั่วส่วนชั่ว หักล้างกันไม่ได้
ไปต่อกันที่บริกซ์บาร์ ทีชวนทำชั่วล่ะก้อมากันเป็นสิบพร้อมหน้าพร้อมตากันเลย คนอื่นยังไหวแต่เราแบบเหนื่อย เมื่อย ล้า ง่วง ไม่มีแรงฮิป ไม่มีแรงดริ๊ง
สรุป..ดีใจแอนด์สบายใจมากเลยที่ได้ไปไหว้พระมา ถึงเค้าจะว่าไหว้วัดนี้จะดียังงี้ แต่สำหรับเราไม่หวังอะไรขอแค่ครอบครัวมีความสุข และตัวเองมีแรงบัลดาลใจ
ในการดำเนินชีวิตและทำสิ่งดีๆต่อไปก้อพอแล้ว
30 ธ.ค.---> เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า โกทูเขาใหญ่ ไปกันแบบชิลล์ๆ ออกจากบ้าน10โมงกว่าๆ รถแอบติดเหมือนกันนะเนี่ย ถึงสระบุรีร้านสเตกเยอะมาก เห็นแล้วแวะกินซะหน่อย
ที่อื่นก้อคนเยอะพอประมาณ แต่ฟาร์มโชคชัยนี่คนเยอะโคดดด พอบ่ายๆก้อเริ่มเข้าเขตโคราช ก่อนเข้าบ้านพักก้อไปเขาใหญ่กันก่อนซึ่งนี่หรือเขาใหญ่
คนเยอะมากกก นึกว่าอยู่บอมเบย์ แต่คุ้มค่ากับการมามากๆ อากาศดี หนาวมากด้วย ขับรถนี่ปิดแอร์แล้วเปิดหน้าต่างสดชื่นมากเลย บรรยากาศดีสุดๆอ่ะ
ขับรถไปจนถึงน้ำตกเหวสุวัต น้ำใสไหลเย็นเจี๊ยบ ชักเริ่มเย็นแล้วขับรถกลับบ้านพักดีกว่า พอถึงแอบขำเพื่อนป๋ามากเลย พอป๋าเข้าบ้านปุ๊บ ทักกันประโยคแรกเลย
"เฮ้ยกินเหล้าป่าว" แอบนึกถึงตัวเองตอนแก่ๆไปเที่ยวกะเพื่อนพาครอบครัวไปแล้วจะทักกันแบบนี้มั้ย 555 คืนนี้หลับสบายน๊าว หนาว
31 ธ.๕. ---> ตื่นมาด้วยความเหน็บหนาว น้ำไม่อยากจะอาบ ออกไปเดินเล่นรอบๆบ้านรวมถึงโซนบ้านคนอื่นด้วย 555 เดินขึ้นลงเขาเหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย
พอสายๆก้อออกเดินทางกลับกรุงเทพแบบชิลล์ๆ แวะกินข้าวกันที่ไร่องุ่นปภัสรา คนเยอะอีกแล้ว กินไปดูม้า ดูนกกระจอกเทศไป กินเสร็จไปดูสวนองุ่น(ที่ไม่มีองุ่น)
อิ่มอร่อยแล้วขับรถออกไปดูทุ่งทานตะวัน รู้สึกว่าจะเหี่ยวไปเยอะแล้ว ผ่านอยู่สวนนึงกำลังบานอยู่เลย แวะถ่ายรูปซื้อของที่ระทึกเล็กน้อย ก้อมุ่งหน้าไปสู่
เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ให้อาหารปลาเล็กน้อย คราวนี้ก้อตีรถกลับกรุงเทพเลย ตอนเย็นแวะกินข้าว ยังไม่ทันถึงบ้านไปต่อที่ร้าน ช. แต่กินอะไรไม่ไหวแล้ว ไม่สามารถจริงๆ
เที่ยงคืนก้อดูพลุที่ไม่อยากจะเรียกว่าพลุ เพราะเป็นพลุชั้นต่ำมากๆ แล้วก้อกลับบ้านนอนเป็นตาย
1 ม.ค. ---> Happy new year ... หวัดดีปีใหม่ชาวโลกทุกคน คิดสิ่งดีๆใดๆขอให้สมหวังดังใจปองทุกคนเลยนะจ๊ะ วันนี้ขี้เกียจชะมัด แต่ก้อออกไปบ้านอาม่าไปเล่นกะแพนด้า
แล้วก้อหมูหยอง เป็นหมา 2 ตัวในโลกที่เล่นด้วยได้ ตัวอื่นจะไม่ค่อยกล้าเล่นกะมันเท่าไหร่
คาดว่า..วันที่ 2 จะนอนอืดอยู่บ้านไม่ไปไหนทั้งนั้น ส่วนวันที่ 3 หวังว่าจะไปทำงานอย่างไม่ขี้เกียจ ปีใหม่นี้มีความสุขกันมากๆ เปลี่ยนพ.ศ.ใหม่แต่ใจยังดวงเดิมนะจ๊ะ ฮิ๊ววววววว 11月25日 ลอยกระทงจงเจริญวันเพ็ญเดือนสิบสองได้เลากลายร่างเป็นหมาป่า (หลังจากเป็นนางฟ้ามานานแสนนาน) 5555
ถือเป็นฤกษ์ดี ที่เอาวันลอยกระทงมาเป็นข้ออ้างในการเจอกัน (หลังจากเจอกันโดยไม่ต้องมีเหตุผลมาหลายที)
นัดกันดิบดี พวกที่ไม่ได้ทำงานวันเสาร์ก้อไปก่อน เด๋วคนที่ทำงานจะตามมาสมทบอีกที
เริ่มกันที่แผน 1 เติ้ลกะเอมพาไปที่ร้านริมน้ำแถวสะพานพุทธ ร้านน่ารักดีนะ แต่ว่าคนจองเต็มหมดแล้วอ่ะ โหยเสียดาย
วันลอยกระทงทั้งทีมันต้องบรรยากาศริมน้ำ ไม่หมดความพยายาม ต่อกันที่แผน 2 เอ่อ...ไม่มีแผนอ่ะ ทำไงดีอ่ะ
ไปอีกร้านก้อจองเต็ม สุดท้าย...ที่เก่าเจ้าเดิม ตักศิลา ก้อยังดีวะอย่างน้อยก้อมีน้ำพุให้ลอยได้ เอมกะแบมเอาดอกบัวมาและสอนเพื่อนๆพับกระทงกันด้วย
พับไปพับมาพี่คนเสิร์ฟแอบเห็น และมีไอเดียว่าจะไปใส่โจงกระเบนมาให้เข้ากับบรรยากาศ เอากะพี่แกดิ เลิกพับก้อกินไป เม้าท์ไป
เม้าท์ไปกินไป แบบว่ากินหมูแดดเดียวไปหลายจานมาก คาดว่าหมูที่เลี้ยงไว้น่าจะหมดคอกแล้ว เลยถามพี่คนเสิร์ฟว่ามีอะไรแนะนำ
พี่แกก้อแนะนำของเด็ดเลย..ข้าวเกรียบกุ้ง..เอ อึ้งแดก ข้าวเกรียบกุ้งเนี่ยนะ พี่แกยังบรรยายสรรพคุณว่าเป็นข้าวเกรียบกุ้งที่ทำจากกุ้งกุลา
ที่ตัวใหญ่มากกกกก และสับและบดจนละเอียด เห็นว่าพี่แกโม้มาขนาดนี้กลัวจะเสียใจเอามาลองกินหน่อยละกัน ได้ชิมถึงกับอึ้ง...
เอ่อ นี่มันข้าวเกรียบกุ้งมโนราห์(รึป่าววะ) เอาเหอะอย่างน้อยชาตินึงก้อได้กินกุ้งกุลาที่ตัวใหญ่ยังกะกุ้งมังกรบดจนละเอียดละวะ 555
กินจนอิ่มมากแล้วก้อได้เวลาไปลอยกระทงกัน เดินไปคลองหลอดกัน ไปกันสิบคนแต่กระทงดอกบัวเป็นแสน สวยมั่ง เละมั่ง
ไอที่สวยก้อคงนึกออกว่าใครทำ ไอที่เละๆก้ออย่าไปประจานมันเลย ใครๆเค้าก้อรู้กัน 555 ลอยเสร็จก้อแยกย้าย
ใคร ใคร่ต่อ ต่อ ใคร ใคร่กลับ กลับ วันนี้ไม่รู้อะไรเข้าสิง กลับดีกว่า ดึกแล้วรถยังติดมากมาย แต่ก้ออุ่นใจที่มีคนเยอะดี
แต่กลับมาเจ็บตามากๆอ่ะ (ไม่ได้ติดแนตมานะ) คิดว่าไม่น่าเป็นอะไรมาก แต่วันนี้ไม่ไหวแล้วเลยไปหาหมอดีกว่าเพราะมันลืมตากะกระพริบตาไม่ได้แล้ว
หมอก้อแหกๆตา ส่องๆไฟฉาย (เอ่อ..หมอจะรู้มั้ยมันแสบตานะว้อยยย) และก้อเจอตัวต้นเหตุ เป็นก้อนหินเล็กๆเข้าไปติดอยู่ในตา
หมอถามเข้าไปได้ไงเนี่ย เอ่อ..จะรู้มั้ยอ่ะหมอ แต่ก้อคงเป็นตอนที่นั่งรถกลับมามั้ง มันคงปลิวๆมากะลมแหละ
ถ้าไปต่อกะพวกไอเทนอาจไม่ต้องเจ็บตัวด้วยประการฉะนี้ (ยังคิดยังงั้นได้) ตอนนี้หมอก้อได้ให้กำลังใจมาว่า เอาออกแล้วอาจเป็นตากุ้งยิงต่อได้
เอ่อ...ขอบคุณมาก ไปละ เข้มข้นพอละ ไปนอนดีกว่า 11月17日 มันมาอีกแล้ววววว...มันมาอีกแล้วววววว มันมากับความ...(น่ารัก) อิอิ ในวงเล็บสามารถเปลี่ยนได้ตามความหมั่นไส้ กลับมาอัพคราวนี้อยากร้องเพลงนี้มาก
ไม่เจอะกันนาน คิดถึงจังเร้ยยยย (แนวเพลงไม่เหมาะกะใบหน้าอย่างแรง) ที่หายหน้าหายตาไปจากวงการนอกจากขี้เกียจแล้วยังมีเหตุผลอื่นนะ
แบบว่าทำงานอยู่บ้านนอก อากาศเลยหนาว ร่างกายที่แข็งแรงมากๆเลยต้านทานไม่ไหว เลยเปื่อยซะงั้น เป็นการเปื่อยที่รันทดมาก อยู่คนเดียว
วันนั้นตื่นมาจะไปอาบน้ำยังไม่ไหว เลยกระดื้บๆโทรไปลางาน พักร้อนไป 1 วัน (จริงๆควรเรียกว่าพักหนาว) ทรุดโทรมไปอาทิดกว่าๆ
กลับมาลัลล้าได้เหมือนเดิม และเริ่มลั้ลลาเกินเหตุเพราะเดือนนี้พ๊มจะผ่านโปรแล้วนะฮับ จนชาวบ้านเค้าคิดว่าอีนี่น่าจะป่วยซัก 3 ปี 555
อาทิดที่แล้วไปงานแฟต เฟสติวัลกะเอม+จ๊ะมา เปรี้ยวมาก 3 คนก้อไป ที่เปรี้ยวกว่าคงเป็นเอม+จ๊ะ เพราะเพิ่งกลับจากพัทยา ที่ไปมาตอนตี 2 ดูมันทำ
แต่ก้อได้อีก จ๊ะก้อแง๊วๆหาของเปรี้ยว แต่ก้อได้อีกเดินไปเวทีนั้นนี้ ดูไปเรื่อย ประทับใจมากๆก้อตอนสุดท้ายรำลึกพี่โจ้ น้ำตาแทบไหล ประทับใจจ๊อด
เออลืมเล่น เอมมันซื้อบัตรไว้แล้วมันก้อเข้าได้ เราไม่ได้ซื้อก้อเพิ่งมาซื้อหน้างาน ส่วนจ๊ะชีเปรี้ยวอีกแล้ว ใช้บัตรสต๊าฟของเจ (เพื่อนไอเติ้ล)
เดินเนียนๆเข้าไปสบายๆ จริงๆไม่ต้องไปหาของเปรี้ยวที่ไหน เจ๊แกนั่นแหละเปรี้ยวจิงๆ ... เดินๆอยู่เวทีพี่ป๊อด เจอพี่รึ(พี่ที่บริษัท) แอบแปลกใจกันไปมา
ว่า มาด้วยหรอเนี่ย ไปทำงานเลยเมาท์กันได้ วันนั้นไปส่งเอมที่หอที่ปทุม (ที่ไปกี่ทีก้อหลง 555) แล้วก้อไปนอนบ้านจ๊ะที่ลำลูกกา เออลืมบอก
วันนั้นเจอแอ๊ด (เพื่อนเติ้ลอีกเช่นกัน) เลยชวนติดรถมาไปลงที่ฟิวเจอร์ แต่ที่ไหนได้รถหมดแล้ว ขำก้อขำ สงสารก้อสงสาร แต่ฮาว่ะ แอ๊ดน่าจะแอบด่า
เล็กน้อยว่า ถ้ากรูขึ้นรถตั้งแต่อิมแพคก้อไม่ซวยยังงี๊แล้ว 555 นอนบ้านจ๊ะ ตื่นมายังแอบรบกวนพี่จ๊ะอีกเล็กน้อยด้วยการติดรถไปทำงานด้วย
พี่จ๊ะก้อใจดีไปส่งเกือบถึง(ที่ไม่ถึงเพราะคนละทาง) ตอนแรกนัดกะพี่ปืนดิบดีว่าจะไปด้วย แต่ก้อไปไม่ทันรถบริษัท เลยต้องไปแทกซี่ แทกซี่แมร่ง
ก้อโก่งราคา ไม่กดมิเตอร์อีกตะหาก แต่ก้อจะสายแล้วเลยต้องเลยตามเลย รีบวิ่งเข้าบริษัทอย่างเร็ว รูดบัตรตอน 7.29 อุแม่เจ้า
เกือบเสียเบี้ยขยันไปแล้ว 555 สำหรับการทำงานก้อเรื่อยๆมาเรียงๆ เครียดบ้างนานๆที ตอนมีออดิท กับเพื่อน/พี่ร่วมงานก้อเข้ากันได้ดี
จนอาจมีคนเริ่มคิด ..เอ๊ะไอนี่หนิ.. 5555
ปอลอ...ถึงจะทำงานแล้วแต่ก้อไม่เข้าใจว่า ทำไมเครดิตยังติดลบอยู่ หรือว่าเราเป็นยังงั้นจริงๆหว่า
9月15日 0-0สังเกตดูว่า..ช่วงนี้อัพสเปซทีไรต้องเป็นเรื่องที่ไป ตึ่ง ตึ่ง ตึ้ง มาทุกที เซ็งว่ะ แต่คราวนี้ก้ออีกเช่นกัน 555
เรื่องมันสืบเนื่องมาตั้งแต่วันพฤหัส
เอม..."ฝนๆ มรึงจำนักร้องวงสุดท้ายที่ดีปได้ป่าว แมร่งออกเทปแล้วเว้ย"
โฝล...ซักผ้าอยู่เลย "วงไหนวะ อ่อๆที่มันมีแฟนคลับใช่มะ"
เอม..."น่านแหละๆ ชื่อวงบลูด๊อก เออๆเด๋วแค่นี้ก่อนนะ"
มันโทรมาแค่นี้อ่ะนะ -*- แล้วหลังจากนั้นมันก้อตะหงิดๆยังไงไม่รู้ จนวันศุกร์กำลังกลับบ้านเลย หลับสบายอยู่บนรถ โทรสับมา รมณ์เสียเจง
เป็นไอเติ้ล...น่านไง บอกแล้วว่ามันตะหงิดๆ ซื้อหวยเนี่ยถูกไปแล้ว จนได้ที่บริกบาร์
ด้วยความที่ต้องไปธุระก่อนเลยตามไปทีหลัง
ทำธุระเสร็จ อ๊าว..ฝนตกอย่างแรง เสียฤกษ์กะจะไม่ไปแล้ว แต่เอมแมร่งบอกว่า "ไรวะ ฝนตกก้อแค่เปียก"
โห..พูดง่ายเชียวมรึง แต่ฆ่าได้หยามไม่ได้อยู่แล้ว ไปก้อไป
ไปถึงก้อนะนี่กรูมาบอมเบย์รึป่าว ร้านนี้ให้เข้าฟรีหรอฟระ รู้สึกได้ถึงภาวะโลกร้อนเลย
เหมือนเป็นขาประจำไปแล้วไอก๊วนนี้ มีเรา เอม แนต เทน เติร์ด เติ้ล กี (กีเนี่ยไม่นับเป็นเพื่อนเติ้ลละ นับว่าเป็นคนในกลุ่มไปเลยดีกว่า)
เจอหน้ากันคำพูดแรกของเอม "โห ใจรักจิง" เป็นคนตอกย้ำคำนี้เป็นคนที่ 3 แล้ว เริ่มสับสน (มาเพราะมันหาว่าใจรักอีก)
เก๊าะชั้นชอบเที่ยวมันผิดหรือไง เก๊าะชั้นชอบในเสียงดนตรี ...โอเคป่ะ
กินๆ เต้นๆ มึนๆ ไปเรื่อย ถ้ามีร้านที่ห้ามสูบบุหรี่ก้อดีเด่ะเนาะ อยู่นานๆแล้วแสบตาอ่ะ เจ็บคอด้วย มองไปนี่ไม่รู้มันเป็นดั่งหมอกหรือควัน
ร้านนี้ออกแนวสการ์จ๋ามากๆ เลยฮิปๆ บึดจ้ำบึด กันทั้งคืน ชอบวงไอโมอ่ะ (คนร้องเหมือนกอริลล่า เลยเรียกว่าไอโม) มีเพอคัสชั่น
มีเครื่องเป่า เต็มที่กะชีวิตดี อีกอย่างคนร้องเหมือนไอโมเลยรู้สึกคุ้นเคย เหมือนรู้จักกันมาแต่ชาติปางก่อน
แต่วงปิด ที่เค้าว่าดังๆได้ออกเทปเราไม่ค่อยชอบว่ะ มันเถื่อนไปนิดส์นึง แล้วมันก้อ แซงกิ้วววว ตลอดเวลา
จนร้านปิดก้อแยกย้ายกันกลับ ก้อไม่เชิงแยกย้ายอ่ะเพราะมันก้อกลับด้วยกัน 555
มีเรากะเติ้ลที่ตอนเช้าทำงานกัน เฮียเติ้ลเค้าเป็นเซลล์นะ อย่ามามุกว่า "เป็นเซลล์ในเรื่องดราก้อนบอลหรอ"
ไอฟาย...มันเป็นเซลล์ที่เป็นนักร้องเฟ้ย อิอิ ไร้สาระ เป็นเซลล์ขายเครื่องซีรอกซ์ตะหาก
วันรุ่งขึ้นยอดคงทะลุเป้าอ่ะ 555
ส่วนเราที่ทำงานอ่ะ ไม่ใช่ที่โรงงานนะ แบบว่า..ได้หยุด 2 วัน มันว่างอ่ะ ไร้สาระ ดูทีวี เล่นเนต หายใจทิ้งเปล่าๆ
เลยหาเรื่องไปสอนพิเศษ มีแต่คนแซวว่าจะเก็บเงินแต่งงานหรือไง จะแต่งกับงานซะมากกว่าอ่ะดิ
ตอนแรกต้องสอนแทนกล้วยซึ่งเป็นเด็กปอ3 - ปอ4 แต่กล้วยมันไปเปิดเผยว่าเกลียดเด็ก พี่เค้าเลยจัดให้ไปสอนมัธยมแทน ดีเหมือนกัน
สงสารน้องกลุ่มนี้มากอ่ะ ครั้งแรกที่เจอกัน ไอครูก้อนอนน้อย มึนด้วย ได้อะไรไปมั่งป่าวไม่รู้ 555 สำนึกได้ก้อสายไปแล้ว
วันนี้เลยสอนได้ไม่เยอะ สอนแบบมึนๆ ก๊งๆด้วย จนน้องคนนึงถามว่า ..นี่ครูเมาป่ะเนี่ย... โหย มันโดน มันโดนเข้าไปเต็มๆ
น้องเค้าอาจแค่พูดเล่นๆ แต่หารู้ไม่ว่ามันแทงใจดำเต็มๆ แบบว่าแทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจ แต่ก้อได้แต่แถไปว่า
เฮ้ย..เค้างดเหล้าเข้าพรรษากัน รู้มั่งป่ะเนี่ย เค้าฟังกันอย่างเดียว ... เด็กมองหน้า ...แป้กเลยกรู 555
สอนถึงเที่ยง ไอเด็กก้ออยากกลับบ้าน ไอครูก้ออยากกลับไปนอนด้วย เอาวะทางสะดวก ปล่อยก่อน 5 นาทีละกัน ... ชั่วกันตั้งแต่วันแรกเลยทีเดียว อิอิ
จ๊อบนี้ก้อสนุกดีอ่ะนะ แก้เซ็งด้วยได้ตังค์อีกตะหาก 9月8日 แฮปปี้เบิร์เดย์เตย + ภาวะตึงเครียดแฮปปี้เบร์ทเดย์..เตย..นะจ๊ะ
เก๊าะเมื่อวันอังคารที่ผ่านมาเนี่ยเค้าไปปาร์ตี้งานวันเกิดเตยกันที่ ดีป คนมากันเยอะมากกกกกก อ่ะ ควรจะปิดชั้นล่างของร้านไปเลยดีกว่า
เราไปถึงก้อจะ 3 ทุ่มแล้วมั้ง มีเพื่อนๆมากันบ้างแล้ว เห็นจากข้างหลัง อาร์ทกะแนนชัวร์ยังงี๊ต้องทักทาย ไม่ได้เจอกันนาน(หรอวะ)
จากด้านหลัง...ตบหัวไปเต็มๆ..ป้าบบบ หันหน้ามา เฮ้ยยยย..ไม่ใช่อาร์ท แต่เป็นแชมป์ ตายละกรูๆ ฮากันทั้งวง ไอเราก้อหน้าหมาไปเลย ขอโต้ดๆ
เพิ่งรู้ว่าเทนออกจากงานแล้ว ก้อนะ คนเรามันเลือกกันได้อยู่แล้ว แล้วก้อเพิ่งรู้อีกเช่นกันว่าเบนซ์ทำงานแล้ว
วันนี้ขอมอบตำแหน่ง คนดีศรีข้าวสาร ให้เบนซ์ไปเลย สามารถงดเหล้าเข้าพรรษาได้มาถึงขนาดนี้ ชนทุกรอบ ด้วยน้ำเปล่า สุดยอดอ่ะสำหรับคนที่กินเป็นกิจวัตร
ชนไป แดนซ์ไป ถึงเวลาก้อแยกย้ายกันกลับ เนื่องจากคนเยอะมาก เรา+จ๊ะ+เพื่อนจ๊ะ เลยเคลียร์ตัวเอง รีบกลับให้เป็นกลุ่มแรก
เพราะไม่งั้นจะนึกว่าหน้าร้านมีการก่อม็อบ เป็นไงกันมั่งไม่รู้ เพราะไอคนกลับก่อน ไม่มีใครเมาซักคน ปล่อยให้ไอพวกเมาๆ มึนกันต่อไป
พรุ่งนี้ต้องทำงาน (แต่เช้าตรู่) เลยมานอนที่หอเพื่อนจ๊ะแถววิภาวดี จะได้ติดรถพี่ที่บริษัทไปทำงานได้ ไม่ค่อยจะรบกวนเค้าเท่าไหร่ 555
มาถึงที่ทำงาน และทำงานได้โดยตลอดรอดฝั่ง เพื่อนที่โรงงานถามว่าเมื่อคืนไปไหนมา จะให้ตอบ 3 วา 2 ศอกก้อดูไม่ดี
เลยบอกว่าไปแดนซ์กระจายมา (มันดูดีกว่าตรงไหน) ได้คำชม(หรอวะ)กลับมาว่า "ใจรัก จริงนะ"
คืนนั้นเบนซ์มันเห็นเราก้อบอกว่า "ใจรักจริงนะ เมิงเนี่ยมาซะไกล" เอ๊ะหรือว่าเราจะใจรักจริงๆวะเนี่ย
ทำไมอ่ะ "เก๊าะชั้นชอบเที่ยวมันผิดรึไง เก๊าะชั้นชอบในเสียงดนตรี " 555
จบเรื่องสนุกๆไป ก้อมาเริ่มต้นกับภาวะตึงเครียดที่บริษัท ก้อ 3วันที่ผ่านมานี้ลูกค้ารายใหญ๊ใหญ่เค้ามาออดิทนะสิ
3วันนี้ขอใช้คติประจำใจที่ว่า..แจนเซ่นไม่ใช่พ่อ แต่ก้อต้องง้อมัน..แจนเซ่นอาจจะไม่รู้จักกันเท่าไหร่ มันก้อเป็นบริษัทที่ทำพวก ไนโซรัล ไทลินอล และอื่นๆ
ถ้าออดิทแล้วไม่ผ่านเนี่ย ต้องลดพนักงาน 150 คนเลยอ่ะ ไอเราก้อตุ๊มๆต่อมๆ (โอ๊ย..ใจเด้ง) โดนคนนู้นคนนี้แซวตลอดว่ายังไม่ผ่านโปร ระวังไว้ เหอๆ
ตลอดช่วงออดิทเนี่ยทุกคนหน้าเครียดกันหมด เหนื่อยกันหมด เพิ่งจะมายิ้มออกบ้างก้อวันสุดท้าย
เรื่องฮาๆก้อมีเหมือนกัน อย่างวันแรกเนี่ยตื่นเต้นกันโคด ออดิเตอร์ไปเดินดูที่ แวร์เฮาส์ก่อนเลย แล้วก้อค้นลิ้นชักทุกอัน ซักพักมีรักยม
มาบอก คราวนี้ล่ะทั้งแลบ ทั้งโปรดักชั่นกวาดของในตู้ ในลิ้นชักกันจนเกลี้ยง ได้ผลดีเกินคาด 5ส ที่วางแพลนว่าจะทำมาเป็นเดือนไม่มีใครทำ
ออดิเตอร์มาทีนี่ กวาดกันเรียบภายใน 2 ชั่วโมง ที่ซ่องสุมน่ะหรอห้องประชุมเล็ก อย่างฮาอ่ะวันนั้น
นี่เอาความลับบริษัทมาเปิดเผยป่ะวะเนี่ย รู้แล้วเหยียบให้ฟุ้ง เอ๊ย..ให้มิดเลยนะ
เครียดๆปนฮาๆ เป็นประสบการณ์ใหม่ๆอย่างนึงเหมือนกัน แล้วผลเป็นยังไงจะมาบอกอีกทีละกัน แต่คงอีกซักพีกใหญ่ๆเลยแหละ
เพราะเค้าต้องไปออดิทที่อินโดนีเซีย กะฟิลิปปินส์ด้วย แล้วจะรายงานให้ทราบว่าจะเป็น 1 ใน 150 นั้นรึป่าวนะ 555
ถึงยังไง "เหนื่อยใจแต่ไหวอยู่"
ปอลอ..อยากไปดูบ้านผีสิงอ่ะ แต่ไม่กล้าไปดูคนเดียว ใครจะไปดูดทรมาชวนด้วยเน้อ
8月12日 วันแม่แห่งชาติ12 สิงหา วันแม่แห่งชาติ แต่บ้านเราน่าจะเป็น วันม่าแห่งชาติมากกว่า เพราะทุกปีเลยวันแม่ทีไร ป๋าต้องไปหาอาม่าทุกที ก้อเลยกลายเป็นวันม่าแห่งชาติซะงั้น
พรุ่งนี้ได้หยุดอีกวัน ดีจัง จะได้นอนหลับพักผ่อนให้ร่างกายแข็งแรง เพราะอาทิดนี้นี่อยู่ในสภาพเปื่อย ไอกระด๊อกกระแด๊ก ตลอดอาทิดเลย
ไม่ได้เป็นไรมากก้อแค่พี่เค้าบอกว่าอย่าไปไอข้างนอก เด๋วเค้าหาว่าเป็นวัณโรคเท่านั้นเอง ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงก้อระวังไม่สบายกันด้วยล่ะ เค้าเตือนแล้วนะ...
จริงๆถ้าคิดกลับไปช่วงนี้ดูสุขภาพไม่ค่อยดี (หรือมันจะไม่ดีมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ววะ) ก้อเริ่มตั้งแต่อาทิดก่อนนู้น ไปกินไรมาไม่รู้ ไม่แน่ใจเพราะกินไปเยอะมาก
เกิดอาการแพ้ ตาบวมไปข้างนึง ตอนแรกไม่รู้ตัว ก้อสงสัยว่าทำไมคันๆตา แล้วทำแลบไปทำไมรู้สึกว่าตามันจะปิดวะ ก้อยังโง่อยู่นึกว่าง่วงนอนตาเลยจะปิด
ที่ไหนได้คันมาก จนส่องกระจกดู ตายห่าละ...ตาปูดออกมาข้างนึง รีบไปหาหมอ หมอบอกเป็นอาการแพ้แต่แพ้อะไรไม่แน่ใจแต่หมอสงสัยอยู่ 2 อย่าง คือ แพ้ใจกับแพ้กลางคืน 555
ความวัวยังไม่ทันจะหาย ความฟายก้อเข้ามาแทรก ตรงตามสุภาษิตเป๊ะ ตาหายบวม เหงือกดันบวมแทน ตื่นเช้ามาตายละหว่า ทำไมมันแปรงฟันแล้วเจ็บชะมัด อ่ะโห
เหงือกปูดเลย ไปหาหมออีกละ ได้ความว่าเหงือกอักเสบ กินแก้อักเสบไปอาทิดนึงก้อหาย เพื่อความชัวร์ไปขูดหินปูนด้วยดีกว่า หมอดันใจดีเกลารากฟันให้ด้วย
ขอบคุณมากเสียไปเกือบพัน เหอๆ ความฟายหายไปไม่เท่าไหร่ ความฟายกว่าเข้ามาอีกละ เป็นหวัด ฮัดเช้ย ไอกระด๊อกกระแด๊กอยู่ยังงี๊ ช่วงนี้รู้สึกว่ามีความสัมพันธ์อันดี
กะคุณหมอซะเหลือเกิน แต่ใกล้จะหายละ หวังว่าคงไม่เป็นไร ให้ร่างกายได้พักผ่อนมั่งเหอะ แต่คงจะดีแล้วแหละเพราะวันนั้นแผนกคิวซีเค้ามีการไหว้ศาลหน้าบริษัทกัน
ฤกษ์ดีมากๆ สายฝนโปรยปรายไหว้กันท่ามกลางสายฝนเลย ไหว้เสร็จก้อสงสัยถามพี่เค้าว่าไหว้ศาลกันเนื่องในเทศกาลอะไร ได้คำตอบแบบทีเล่นทีจริงว่า
เดือนหน้ามีลูกค้ารายใหญ่มาตรวจสอบ ขอให้ผ่านไปด้วยดี ได้แต่ขำว่าต้องเล่นไสยศาสตร์กันแล้วหรอเนี่ย เอาวะ..ถ้าเสียรายนี้ไป ได้โหวงๆกันแน่อ่ะ ทำทุกวิถีทาง สู้เว้ย
เออ..มานึกได้วันแม่นี่วันเกิดกล้วย(เพื่อนที่บริษัทอ่ะ) แฮปปี้ เบิร์ทเดย์นะจ๊ะ แต่ก้อกินเค้กกันไปเรียบร้อยตั้งแต่วันศุกร์แล้วแหละ อยู่ที่นี่มารู้สึกว่ากินเค้กกันทุกเดือน
เกิดกันทุกเดือน บางเดือนมี 2 คน ทำงานมา 3 เดือนกินเค้กไป 4 ครั้งแล้ว หนุกหนานดี และคาดว่าคงได้กินกันทุกเดือนตลอดปีอ่ะ เพราะคนในโต๊ะโคดเยอะอ่ะ
วันนี้อัพยาวเชียว หวังว่าคงไม่ขี้เกียจอ่าน แต่เราขี้เกียจพิมพ์แล้ว แหะๆ
ปอลอ...อย่าลืมดูดาวตกกันนะคืนนี้ เราจะขอให้โลกสงบสุข(นางเอกจริงๆ 555)
อาทิดหน้าไปหาไรกินกันเพื่อนๆ แล้วจะโทรไปนัดนะ จุ๊บๆ 8月5日 Rain..Comingวันนี้ขอยืมสโลแกนของเฮียเรนมาหน่อย ความจริงน่าจะเป็น Rain Comback มากกว่าเพราะหายหัวไปนาน ไม่ได้หายเฉพาะสเปซแต่รู้ตัวว่าหายไปทั้งหัวและตัว
ช่วงนั้นได้ยินแต่เสียงพี่ปาล์ม อินสติงค์บอกว่า " อยากอยู่คนเดียว คิดอะไรแค่เพียง คนเดียวววว " อีกซักพักพี่ออฟเริ่มบอก " ฉันเหมือนคนกำลังจะตาย หมดแรงจะยืน จะลุก
จะเดินไป " แต่วันเวลาก้อผ่านไป วันนี้เค้ากลับมาแว๊วว
ก้อไม่มีเรื่องอะไรมาอัพ เพราะไม่รู้ว่ามันไม่มีอะไรจะอัพ หรือมีเยอะจนไม่รู้จะเล่ายังไงกันแน่ เอาเป็นว่าชีวิตการทำงานเดือนที่ 3 ก้อโอเคดี แน่นอนว่าปัญหาก้อมีบ้าง
แต่ทุกปัญหาคือประสบการณ์ที่หาซื้อจากบิ๊กซี หรือโลตัสไม่ได้ เพื่อนๆแต่ละคนก้อทยอยมีหลักมีแหล่งกันแล้ว ล่าสุดก้อคงเป็นไอเทนที่เปลี่ยนตัวเองจาก นศ ปอโท
มาเป็นคนทำงาน ทำงานที่โรงกลั่นแอลกอฮอล์ป่านนี้กลั่นเองกินเอง เปรมไปแล้ว 555 แต่ได้ข่าวมาว่าค่อนข้างอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ยังไงก้อลองดูซักตั้งก่อนละกัน
แต่ยังไงก้ออย่าลืม Quality of life นะเว้ย
อาทิดหน้าจะได้หยุด 3 วันอีกแล้ว ดีจริงๆ แต่หยุดนานๆแล้วชักจะขี้เกียจ อย่างวันนั้นตื่นสายไปหน่อย (หน่อยเดียวจริงๆ) ไปไม่ทันรถบริษัทเลย โทรหาป๋า หาแม่
หาพี่ที่บริษัทไม่มีใครรับโทรศัพท์เลย ชีวิตเริ่มรันทด ตอนนั้นสัจธรรมก้อเกิดว่าที่ที่ดีที่สุดที่จะมีมือมาช่วยเหลือเราได้ตลอดเวลาก้อคือ สุดปลายแขนของเราเอง
คิดได้ยังงั้น ก้อโบกแทกซี่ ถึงที่ทำงานโดยสวัสดิภาพ
ไปแล้วดีกว่า ไว้เจอกันเมื่อ...เมื่อไหร่ก้อเมื่อนั้น บะบาย จุ๊บๆ
|
|||||
发送私人消息
订阅 RSS 源
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒
|
|
